ﺑـﺮﯾـﺪﻥ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔـے

ﺑـﺮﯾـﺪﻥ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔـے
ﻣﯿﺪﻭﻧـے ﯾﻌﻨـےﭼے ? !
ﺍﯾﻨﮑـﻪ ﻫـﺮ ﺷﺒــ ﺩﺭﺩﺍﺗـــ ُ ﺑﺎ ﺧـﻮﺩﺕ ﺑﺒـﺮے ﺭﻭ ﺗﺨﺘـــ
ﺑﺎ ﻫﻨـﺪﺯﻓـﺮے ﻭ ﻫﻤﻮﻥ ﺁﻫﻨﮕـﺎےﻏﻤﮕﯿـﻦ ﻫﻤﯿﺸﮕـﯽ ،ﻫـﺮ ﭼﻘـﺪﺭ ﺯﺍﺭ ﺑـﺰﻧﯽ ﺩﻟـﺘــ ﺧـﺎﻟـے ﻧﺸـﻬـ ...
ﺍﺷﮑﺎﺗــ ﻧﺘﻮﻧـﻪ ﺁﺗﯿﺸــ ِ ﺩﻟـﺘــ ُ ﺧـﺎﻣﻮﺵ ﮐﻨـﻪ ،
ﮔـﺮﯾـﻪ ﻣﯿﮑﻨـے
ﭼـﻮﻥ ﺷـﺒـــ ﮔـﺮﯾـﻪ ﻫـﺎ ﺑـﺮﺍﺗـــ ﺷﺪﻫـ ﯾﻪ ﻋﺎﺩﺗــ !
ﺫﺭﻩ ﺫﺭﻩ ﺗﻤـﻮﻣﺘـــ ﻣﯿﮑﻨـﻪ ...
ﺑـﻌـﺪ ﯾـﻮﺍﺷﮑـے ﺑـﺎ ﺧـﻮﺩﺕ ﻣﯿﮕـے:
ﺍﮔـﻪ ﻓـﺮﺩﺍ ﺻﺒـﺢ ﺩﯾﮕـﻪ ﺍﺯ ﺧـﻮﺍﺑـــ ﺑﯿـﺪﺍﺭ ﻧﺸـﻢ
ﻭﺍﻗﻌــﺎً ﺍﺗﻔـﺎﻗـــﺧـﺎﺻے ﻣﯿﻔﺘـﻪ ؟
دیدگاه ها (۲)

از بیابان بوی گندم مانده استعشق روی دست مردم مانده استباز هم...

خورشیدی که تورا دیده بود دو دل بودغروب کند یا که طلوعوتقدیرش...

.گاهـے وقتها نوشتنت نمے آیـــב..قــבـم زבن را هم دوست نــבار...

شِیـطاטּ نیـستَم.....فِرشـته هـَم نیـستم....خُدا هَم نیستم.....

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط