تو را چه بنامم تا دریچه را

تو را چه بنامم تا دریچه را
رو به باغی بگشاید
که صدای پرپر شدنش
به زمزمه‌های تو
در عصرهای دلتنگی می‌ماند..

نامت، رازی است
که سنگ را به نسیم
و نسیم را به توفان بدل می‌کند
و آتش در گلستانِ ابراهیم می‌افکند!

مرا زهره‌ی آن نیست
که نامت را به زبان آرم
در تو می‌نگرم و می‌میرم..

#حسین_منزوی