🔷️🔸️ اینجا می‌خوام یه یک بحثی اشاره کنم که اکثراً بهش بی‌

🔷️🔸️ اینجا می‌خوام یه یک بحثی اشاره کنم که اکثراً بهش بی‌توجه هستن.
ما در تاریخ ایران با اشخاص زیادی سر و کار داریم؛ اشخاصی که با پیروزی‌هاشون شاد و از شکست‌هاشون عصبی می‌شیم. احساسات ملّی و غیرت نسبت به حفظ خاک جای خودش رو داره، امّا ما گاهی اوقات دچار افراط شدیم.

ما برخی اشخاص تاریخی رو صرفاً بخاطر گستره‌ی قلمروشون "بزرگ"، "موجب افتخار" و حتی "خوب" تصور می‌کنیم. این تصور کاملاً اشتباهه. خوب بودن و بزرگواری یک شخص رو حدود قلمروش تعیین نمی‌کنن. بریم چندتا مثال بزنیم.

🔸️نادرشاه: این شخص از جمله‌ی افرادیه که خیلی‌ها اون رو بخاطر شهامت و جسارت و کشورگشایی‌هاش موجب افتخار می‌دونن. اما من می‌گم نادرشاه نه تنها مایه‌ی افتخار نیست، بلکه یک ننگه. نادرشاه سرمایه‌ی اقتصادی و فرهنگی کشور رو صرف رویاهای خودخواهانه کرد و برای وصول به این رویا نهایت خشونت رو بروز می‌داد. نادرشاه یک جنایتکار تمام عیار بود که بارها شاهد رفتارهای غیرانسانی از او هستیم، رفتارهایی که امروزه بین گروهک‌های تروریستی به‌چشم می‌خوره.
برخی هم معتقدن که نادرشاه در اواخر عمرش بی‌دین شده بود.

🔸️شاه عباس: این شخص رو اکثراً بخاطر توسعه‌ی کشور و پیروزی‌هاش مقابل ازبک‌ها و امپراطوری عثمانی، فردی افتخار آمیز می‌دونن. البته به‌نظر من شاه عباس -علی‌رغم کارهای مفیدش- بیشتر یک فرد حقیر بوده تا یک فرد با شهامت. چرا؟
همین شاه عباس از ترس این‌که دو روزی کمتر حکومت کنه پسر خودش رو به‌قتل رسوند و پسر(یا پسران) دیگه‌اش رو کور کرد. این درحالی هست که خیلی پدر مادر ها همه‌چیز رو فدای بچه‌هاشون می‌کنن و بروز چنین رفتارهایی بیانگر نهایت بی‌رحمی یک فرده.
عروس شاه عباس برای اینکه پسرش(صفی) در امان باشه، از بچگی بهش تریاک می‌داد که موجب شد شل مغز بشه. در نتیجه دیگه توسط شاه عباس تهدید تلقی نمی‌شد.
چنین چیزی بیشتر از افتخار آمیز بودن، تهوع‌آوره‌. گذشته از این‌ها، صفویه خودش یکی از شاخه‌های صوفیه بود که یک فرقه‌ی منحرف هستن.

⁉️چرا فکر می‌کنیم اشخاصی مثل نیوتون، انیشتین، ادیسون و... افراد خوبی بودن؟ درسته که این‌ها دانشمند یا مخترع بودن ولی این هیچوقت به معنای خوب بودنِ خودشون نیست؛ حساب علم یک نفر از حساب انسانیتش جداست.
انیشتین فرمول بمب اتمی رو افشا کرد که موجب جنایات وسیع ضد بشری شد
ادیسون اولین فیلم ضداسلامی رو ساخت و عرصه‌ی فیلم‌سازی رو برای اهداف نفرت‌پراکنانه به کار گرفت، اونم نفرت پراکنی علیه دینی که عمل بهش موجب رسیدن به انسانیته.