سکوت مقابل تجاوز #آمریکا و حمله به چین و روسیه، حتماً مشک
سکوت مقابل تجاوز #آمریکا و حمله به چین و روسیه، حتماً مشکوک است!
محمدجواد ظریف در دستهگل جدیدش ضمن حمله به مسدودسازی #تنگه_هرمز توسط ایران و سکوت مقابل نقض عهد توسط آمریکا، به چین و روسیه حمله کرده که در دو جنگ اخیر، همپیمان ایران نشدهاند!
اولاً مواضعِ مقامات آمریکایی در طولِ جنگ اخیر – از انتقاد صریح به همراهی روسیه با ایران در شناسایی نقاط حساس پایگاههای آمریکا در منطقه تا انتقاد از چین بابت تأمینِ نیازهای تسلیحاتی ایران (مواد اولیه سوخت موشک)– و وتوی حداقل دوقطعنامه ضدایرانی توسط چین و روسیه نشان میدهد که با ایران همراه بودهاند. در بیانیهها و اظهارنظرات متقابلِ مقامات چین و روسیه و ایران هم بر این همکاری صحه گذاشتهاند.
ثانیاً واقعیت این است که #روسیه و #چین، نه به واسطهی یک پیمانِ نظامی و دفاعیِ کلاسیک، بلکه بر مبنای «منافعِ مشترک» و «دشمن مشترک» و درکِ صحیح از خطرِ یکجانبهگراییِ آمریکا، در کنار ایران ایستادهاند. اما این صرفاً همکاری است نه پیمان!
اما چرا این همکاریها به یک پیمانِ بلندمدت و مستحکم تبدیل نمیشود؟
پاسخ در یک «بیماریِ مزمن» در دستگاه دیپلماسی دولتهای ما نهفته است: «سیاست خارجی زیگزاگی» و عدم تعیین تکلیف نهایی با پروندهی غرب! از طرفی رهبری ایران بر همکاری با شرق تأکید میکند اما دولتهای مختلف هرکدام سمت و سویی را در پی میگیرند به گونهای که در زمان صدارت ظریف بر وزارت خارجه، ایران سه سال در چین سفیر معرفی نمیکند و از طرفی، حامی تیر برجام بعنوان سفیر ایران در روسیه معرفی میشود!
یکی از موانعِ اصلی عدم شکلگیری پیمانهای راهبردی و بلندمدت، وجود تفکر غربگرایی و مصداق اتم آن جناب آقای ظریف در طول 30 سال اخیر در دولتهای مختلف است.
غربگرایان تصورشان از شکلگیری رابطه بین دولتها، از جنس وابستگی و سلطه است و حالا که ایران حاضر نیست زیر سلطه آمریکا برود، میخواهند هیچ پیمان مهم و مؤثری بین ایران با روسیه و چین برقرار نباشد. همچنین چنان فضای رسانهای ایجاد کردند که حتی برخی مسئولان کشور و نخبگان، جرات دفاع از ارتباط ایران با روسیه و چین را نداشته باشند!
آنها دشمنیهای آشکار آمریکا و اروپا از تحریم و تهدید تا راهاندازی جنگ علیه ایران را نمیبینند؛ خود که ایرانیاند حاضر نیستند علیه آمریکا بایستند و حتی حاضر نیستند موضع بگیرند؛ اما همزمان علیه چین و روسیه موضع میگیرند! آیا این مشکوک نیست؟
به نظرم سادهلوحی دیگر بس است. درست در شرایط جنگی و نیاز ایران به حمایت سیاسی و همکاری نظامی با چین و روسیه، این اظهارات ظریف دیگر اختلاف سلیقه نیست و مصداق خیانت به جبهه ایران است. بلکه چه بسا او از سوی دشمنان مأموریت دارد که در راستای اهداف آمریکا، ایران را تنها و منزوی کند!/ داود مدرسییان
محمدجواد ظریف در دستهگل جدیدش ضمن حمله به مسدودسازی #تنگه_هرمز توسط ایران و سکوت مقابل نقض عهد توسط آمریکا، به چین و روسیه حمله کرده که در دو جنگ اخیر، همپیمان ایران نشدهاند!
اولاً مواضعِ مقامات آمریکایی در طولِ جنگ اخیر – از انتقاد صریح به همراهی روسیه با ایران در شناسایی نقاط حساس پایگاههای آمریکا در منطقه تا انتقاد از چین بابت تأمینِ نیازهای تسلیحاتی ایران (مواد اولیه سوخت موشک)– و وتوی حداقل دوقطعنامه ضدایرانی توسط چین و روسیه نشان میدهد که با ایران همراه بودهاند. در بیانیهها و اظهارنظرات متقابلِ مقامات چین و روسیه و ایران هم بر این همکاری صحه گذاشتهاند.
ثانیاً واقعیت این است که #روسیه و #چین، نه به واسطهی یک پیمانِ نظامی و دفاعیِ کلاسیک، بلکه بر مبنای «منافعِ مشترک» و «دشمن مشترک» و درکِ صحیح از خطرِ یکجانبهگراییِ آمریکا، در کنار ایران ایستادهاند. اما این صرفاً همکاری است نه پیمان!
اما چرا این همکاریها به یک پیمانِ بلندمدت و مستحکم تبدیل نمیشود؟
پاسخ در یک «بیماریِ مزمن» در دستگاه دیپلماسی دولتهای ما نهفته است: «سیاست خارجی زیگزاگی» و عدم تعیین تکلیف نهایی با پروندهی غرب! از طرفی رهبری ایران بر همکاری با شرق تأکید میکند اما دولتهای مختلف هرکدام سمت و سویی را در پی میگیرند به گونهای که در زمان صدارت ظریف بر وزارت خارجه، ایران سه سال در چین سفیر معرفی نمیکند و از طرفی، حامی تیر برجام بعنوان سفیر ایران در روسیه معرفی میشود!
یکی از موانعِ اصلی عدم شکلگیری پیمانهای راهبردی و بلندمدت، وجود تفکر غربگرایی و مصداق اتم آن جناب آقای ظریف در طول 30 سال اخیر در دولتهای مختلف است.
غربگرایان تصورشان از شکلگیری رابطه بین دولتها، از جنس وابستگی و سلطه است و حالا که ایران حاضر نیست زیر سلطه آمریکا برود، میخواهند هیچ پیمان مهم و مؤثری بین ایران با روسیه و چین برقرار نباشد. همچنین چنان فضای رسانهای ایجاد کردند که حتی برخی مسئولان کشور و نخبگان، جرات دفاع از ارتباط ایران با روسیه و چین را نداشته باشند!
آنها دشمنیهای آشکار آمریکا و اروپا از تحریم و تهدید تا راهاندازی جنگ علیه ایران را نمیبینند؛ خود که ایرانیاند حاضر نیستند علیه آمریکا بایستند و حتی حاضر نیستند موضع بگیرند؛ اما همزمان علیه چین و روسیه موضع میگیرند! آیا این مشکوک نیست؟
به نظرم سادهلوحی دیگر بس است. درست در شرایط جنگی و نیاز ایران به حمایت سیاسی و همکاری نظامی با چین و روسیه، این اظهارات ظریف دیگر اختلاف سلیقه نیست و مصداق خیانت به جبهه ایران است. بلکه چه بسا او از سوی دشمنان مأموریت دارد که در راستای اهداف آمریکا، ایران را تنها و منزوی کند!/ داود مدرسییان
- ۲۷۵
- ۱۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط