آدما وقتی که میخوان برن، شروع میکنن به کمرنگ شدن، هی رنگش

آدما وقتی که میخوان برن، شروع میکنن به کمرنگ شدن، هی رنگشون میره، تا آخر میشن مثل یه نوشته‌ی قدیمی لای یه کتاب قدیمی که حرفی عاشقانه بوده، ولی اینقدر کمرنگ شده که دیگه نمیشه بخونیش.
دیدگاه ها (۱۱)

مجسمه ای از سنگ!که از بخت بدش قلب داره:)🤍✨

براتون کسی رو آرزو میکنم که: حامی باشه.کسی که بتونید بدون تر...

اگه میبینی یه آدم تغییر کرده،الکی نبوده تغییرش.مطمئن باش یه ...

لحظه‌به‌لحظه انعکاس تصویر خودش را در شیشهٔ مغازه‌ها تماشا می...

جادوه ملکه جنگل ۲

بنظره من رمان سونادو بهتره اونم شماره ی ۴سونیک و شدو داستان ...

خواز اونجایی که ساسوناروعه تموم شد ولی من هنوز ایده هام ته ن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط