«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ»

«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ»
«و هنگامی که بندگانم درباره من از تو می‌پرسند، من نزدیکم.»
(بقره، ۱۸۶)
دقت کن... نمی‌گوید «به آنها بگو من نزدیکم».
مستقیم می‌فرماید:
«فَإِنِّي قَرِيبٌ» — من نزدیکم.
چه آرامشی در همین دو کلمه هست...
اگر دلت گرفت، خدا نزدیک است.
اگر خوشحال شدی، خدا نزدیک است.
اگر چیزی را نمی‌فهمیدی، خدا نزدیک است.
اگر خسته بودی و فقط توانستی آه بکشی، خدا نزدیک است.
🌿