ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺨﻨﺪﻡ ﻫﯿﭻ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺨﻨﺪﻡ ﻫﯿﭻ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻏﻮﻏﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﻣﺮﺍ ﺍﺯﺭﺩﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻦ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺳﯿﺐ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺑﯽ ﻣﺠﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺠﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﻮ ﺳﻮﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﻩ ﻣﺮ ﺍ ﭼﺸﻤﮏ ﺯﻧﺎﻥ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻟﯽ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﯿﺪﺍ
- ۸۵۷
- ۱۰ بهمن ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط