صداش خیلی بَم بود.

صداش خیلی بَم بود.
یه صدای گرفته و البته آروم!
میگفت من یه زمانی خیلی داد می زدم.
از حنجره ام زیادی کار کشیدم.
ولی وقتی صدام می کرد...
انگار یه دست ظریف و نرم،
خودشو می کشید رو یه پارچه مخملی:)