.

.
دلم
قدم زدن می خواهد
بدون چتر
زیر باران عصرگاهی ...
من باشم و تو و شرشر باران
و خیابان‌های خیس
و آغوشی که
سرما بهانه‌اش باشد
تو بگویی "دوستت دارم"
من صدای باران را
بهانه کنم
و بگویم "چه"
و تو هی تکرارش کنی
دوستت دارم‌م‌م را ...


.