گفت دانایی که: گرگی خیره سر،

گفت دانایی که: گرگی خیره سر،
هست پنهان در نهاد هر بشر!
---------------
لاجرم جاری است پیکاری سترگ
روز و شب، مابین این انسان و گرگ
---------------
زور بازو چاره ی این گرگ نیست
صاحب اندیشه داند چاره چیست
---------------
ای بسا انسان رنجور پریش
سخت پیچیده گلوی گرگ خویش
---------------
وی بسا زور آفرین مرد دلیر
هست در چنگال گرگ خود اسیر 
---------------
هر که گرگش را در اندازد به خاک
رفته رفته می شود انسان پاک 
---------------
وآنکه از گرگش خورد هردم شکست
گرچه انسان می نماید گرگ هست 
---------------
وآن که با گرگش مدارا می کند
خلق و خوی گرگ پیدا می کند 
---------------
در جوانی جان گرگت را بگیر!
وای اگر این گرگ گردد با تو پیر 
---------------
روز پیری، گر که باشی هم چو شیر
ناتوانی در مصاف گرگ پیر 
---------------
مردمان گر یکدگر را می درند
گرگ هاشان رهنما و رهبرند 
---------------
اینکه انسان هست این سان دردمند
گرگ ها فرمانروایی می کنند 
---------------
وآن ستمکاران که با هم محرم اند
گرگ هاشان آشنایان هم اند 
---------------
گرگ ها همراه و انسان ها غریب
با که باید گفت این حال عجیب؟...
-------------------------زنده یاد فریدون مشیری