خلق عشق مسئله ای نیست حفظ عشق مسئله است عاشق شدن مه

خلقِ عشقْ مسئله ای نیست، حفظِ عشق مسئله است. عاشق شدنْ مهم نیست، عاشق ماندنْ مهم است. عاشق شدنْ حرفه بچه‌هاست، عاشقْ ماندنْ هنرِ مردان و دلاوران. سست عهدهای عشاقْ باعث شده که بسیاری از داستان‌های عاشقانه مبتذلْ در جایی تمام شود که عاشق به معشوق می‌رسد؛ حال آنکه مهم، از این لحظه به بعد است.
مهم، پنجاه سالِ بعد است: دوام عشق... دوام زیبایی و شکوه عشق...
...
من نمی‌فهمم که چرا همه مردان، از عشق، به عنوان یک خاطرهْ یاد می‌کنند؟ چرا همه‌شانْ همه‌شانْ همه‌شان می‌گویند: "وقتی جوان بودم، عاشقِ این یا آن زن شدم"؟ و حتی می‌گویند: "عاشقِ همین زنی که می‌بینی"؛ اما حرف از دوام عشق نمی‌زنند.
مگر عشق، پشه خلق الساعه است؟ وصل، چرا باید مرگِ عشق را در رکاب داشته باشد؟
اصلاً آن زمان که عاشق شدی، عاشقِ رسیدن شدی یا عاشق یک انسان؟
اگر عاشقِ رسیدن شدی، و آدمی که می‌بایست به او برسیْ برایت هیچ اهمیت نداشت، خب این که عشق نیست، این اوجِ شهوت است؛ این تنْ خواهیِ صِرف است؛ این جنونِ تخلیه است... دیگر چرا کلمه عشق را آلوده می‌کنی؟

#خودمونی