چه چیزی به جهان بدهکار بوده ایم

چه چیزی به جهان بدهکار بوده ایم
که هرچه پرداخت می کنیم
صاف نمی شود

آدم باید می توانست
صورتحساب خودش را بخواهد
بگذارد روی میز
و بلند شود
از خودش
از خودش
که چسپیده به ناخنهایش از جهانی که در آن تنها
مرده ها هستند که جایشان معلوم است
که زندگان تنشان یک جا
فکرشان هزار جای دیگر بود،
مردگان اند که دروغ نمی گویند

سلام نمی کنند و نمی گویند خداحافظ

و هرگز
لای استخوانهای شفافشان
چیزی برای پنهان کردن از تو ندارند