تازگیها،دربرابربی مهری آدمها هیچ نمیگویم!

تازگیها،دربرابربی مهری آدمها هیچ نمیگویم!
فقط سکوت...
انگارکه لال باشم؛شایدهم کوروکر!
دیگرنه انرژی توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله اش را...
دیر،دریافتم که مسئول طرز فکرآدمها نیستم...
بگذارهرکه هرچه خواست بگوید!
چه اهمیتی دارد؟
من درلاک خودراحت ترم...