گفتم : ” بالاخره که فراموشش میکنی ،

گفتم : ” بالاخره که فراموشش میکنی ،
اینجوری نمی‌مونه … ”
نفس عمیقی کشید و گفت :
” یادِ بعضی آدما هیچوقت تمومی نداره !
با اینکه نیستن ، با اینکه رفتن ،
ولی هیچوقت خاطره‌شون تموم نمیشه ! ”
گفتم : ولی همین که نیستش ،
کم‌کم همه چی تموم میشه …
گفت : ” بودنِ بعضی از آدما ،
تازه از نبودنشون شروع میشه …! ”