کازوکی ساتوشی

کازوکی ساتوشی

سن: ۲۰ سال
جایگاه: پسر میانی خاندان ساتوشی، افسر ارتش سلطنتی، نقاشی که تفنگ به دست گرفت
چشم‌ها: آبی خاکستری، درخشان و همیشه محاسبه‌گر
مو: طلایی براق، کوتاه‌شده به سبک نظامی
علایق: نقاشی پرتره، بازی‌های ذهنی، تحلیل سیاسی
نماد: شطرنج نیمه‌تمام با مهره‌ی شاه سرنگون‌شده — برای پیروزی لازم نیست شاه زنده بماند، کافی‌ست سقوط کند

در ارتش سلطنتی، او سرگرد ساتوشی نامیده می‌شود؛ اما در تاریکی خانه‌ی قدیمی، میان سایه‌ها و زمزمه‌های شمع، او فقط کازوکی است — پسری که هرگز به ظاهر آنچه می‌بیند اکتفا نمی‌کند.

از دانشگاه نظامی لندن فارغ‌التحصیل شد، اما نه برای افتخار؛ برای بقا. سهم خواهرانش از دنیای از دست‌رفته را پس بگیرد، یا دست‌کم، از نابودی آن جلوگیری کند.

کازوکی، با لبخندهایی آسان و شوخی‌های به‌جا، دیگران را فریب می‌دهد — نه از نیاز، بلکه از سرگرمی. بازی دادن آدم‌ها برایش مثل نقاشی است: خطوط ساده به نظر می‌رسند، اما جزئیات پنهان دارند که تنها او می‌بیند.

او پر از تضاد است:

خندان، اما خسته از انسان‌ها

شوخ‌طبع، اما خشمگین از نظام

نظامی، اما قلباً هنرمند

با این حال، وفادارترین فرد به خواهرانش است. برای میاکا و کائورو، او شمشیر، دیوار و حتی قربانی می‌شود.

مرگ اشراف برایش نوعی آرامش درونی دارد؛ اما برخلاف کائورو، می‌داند نمی‌توان همه را با یک چاقو برید. برخی شاید مثل خودشان باشند؛ تبعیدیانی خاموش، زندانی در لباس افتخار. این تضاد را هیچ‌گاه با کائورو در میان نگذاشته، چون می‌داند مرز او مشخص است.

نقاشی را کنار گذاشت، زیرا دنیا با جوهر نوشته نمی‌شود؛ با خون نوشته می‌شود. اما بوم‌ها هنوز خاک می‌خورند، و هر وقت تنهاست، نیم‌رخ پدر، لبخند گم‌شده‌ی میاکا یا چهره مادر را در گوشه‌ای پنهان روی کاغذ می‌کشد.