گاهی

گاهی

آن قدر آرام می شوی...

که اصلا حال نشان دادن بغض ها و خنده هایت را هم نداری...

آرام بودن با آرامش داشتن فرق دارد...

یادم است یک روز این جمله را نوشتم...در حرف های نرم و کاغذی ام برای کسی که...

این که دلتنگ تو ام...اقرار می خواهد مگر؟...

حالم خوب است...

تلاطم درونی ام آرام گرفته است...هرچند....

...

مهم نیست