همراهش دل به مردی می بندد وبه امید ساختن یک خانه خلاص

همراهش ، دل به مردی می بندد وبه امید ساختن یک خانه ، خلاصه :دختری همانند من وتو، که با هزار امید و ارزو ویرانه ای بیش نیست……..،. می شود اما انچه که انتظارش را می کشد به نام خدا چه مدتی باقی است. می خواهم در این سکوت ، در ، نفس هایم تنگ است وبرایم مهم نیست که تا پایان این راه برایم چه ، این اتاق کوچک سلولم، زندگی رابرای همیشه کنار بگذارم. مگر زندگی جز حسرت وکینه چیز گذاشت؛ که برایش بجنگم . فصل اول با عکس کوچک درون دستم. یک روز ، دو روز، اصلاً نمی دانم چند روز از اینجا امدنم می ، من مانده ام تنها گذرد .تنها می دانم؛ تمام زندگی ام بلاخره نابود شد وتمام آسمان ریسمان بافتن هایم، اثری نداشت. که دیگر توان نفس ، چه کسی فکرش را میکرد؛ از آن زندگی، همچین چیزی باقی بماند!؟خدایا انقدر خسته ام کشیدن هم ندارم .تنها می خواهم هرچه زودتر مرا به عزیزم برسانی؛ حال فرقی نمی کند، گناه کار یا بی گناه؛ تنها مرا برسان! هرچند تنها تو میدانی، اگرخود آن گناه را انجام می دادم؛ اکنون ارامش بیشتری داشتم و این گونه این عذاب، مرا مثل خوره نمی خورد .ای کاش واقعا، من خودم آن نامرد را کشته بودم واین تصور، واقعیت داشت ومن مجبور به بازی کردن آن نبودم. آیا فکر هم کرده اند که چگونه میتوانم با کشیدن آن همه درد، ، فکر می کنند از آن شب به بعد، لال شده ام. ولی تنها نقاب خوشبختی به ، زبان در دهان چرخانم ؟!چگونه از بی رحمی آن حیوان بگویم؟ در تمامی این سال ها حالی کنم که من ، خوشبختی وارامش برایم سراب بودند. چگونه به این جماعت نفهم ،صورت زده بودم وتنها حتی، به دروغ ،راضی و خوشحال از این اتهام هستم. طناب ، باز هم صدای نگهبان بلند می شود ونامم را فریاد میزند. چرا دست از سرم برنمیدارند!؟چرا به یک باره دار را دور گردنم نمی انداختند ومرا راحت نمیکردند!؟چه فرقی داشت که من گناه کرده باشم یا نه؛ مهم این است که من هم مقصر بودم . مریم بازویم را می گیرد وصدایم می زند.مریمی که رفیق این روزهایم شده است و نمی گذارد کسی کاری به منتظر حکم اعدام است


https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/