طــولانیه ولــی ارزشـــ خونــدنو داره..

طــولانیه ولــی ارزشـــ خونــدنو داره..
-اَلـو..اَلـو..سـَـلام
کـسی اونجـا نیســت؟؟
مـگِه خونـه خــدا نیســت؟؟
پَس چـرا کـسی جَــواب نمیـده؟؟
یهووو یه صـدای مـهربون اومــد..مثل ایـنکه یه فرشتــس..
+بــله؟کـاری داری کوچــولو؟؟
-خـدا هســت؟؟باهاش کــار دارم..
+هر چـی میخـوای به مــن بگو قــول میــدم به خــدا بگــم!!
با صـــدای بغــض آلودش آهسته گــفت:
-یعنــی خدا مــنو دوســت نداره؟؟
فرشته ساکــت بود.بعد از مکثـی نه چــندان طولانی گفت:
+نه..خدا تــو رو خــیلی دوست داره..مگه میشـه کسـی تو رو دوست نداشــته باشه؟؟
بلـــور اشکــی در چشــمانش حلقه زده بود با فــشار بغضــش شکــست و بر روی گــونه هایش لغضید..
و باهمان بغــض گفت:
-اصلا اگــه به خــدا نگــی با مــن حرف بزنـه گریه میـکنمااااااا...
بعــد از چند لحــظه هیاهــوی صدایی آمد..
+بگو عزیــزم..بگــو هر آنچــه در دلـت سنگــینی میکــند!!
دیــگر بغــض امانَـش را بریــده بود بلنــد بلنــد گریــه میکــرد و میـگفت:
-خــداجوون؟خــدای مهربونــ و قشنــگم؟خواســتم بهــت بگم تو رو خـــدا نزار بــزرگ شم تو رو خـــدا..
+چــرا؟؟این مخالــف تقدیــره..چرا دوســت نداری بــزرگ‌شی؟؟
-آخه خــدا من تو رو خیــلی دوســت دارم قَدِ مامانم...صــد تا دوستـت دارم.
-اگه بـزرگ‌شم نکــنه مثــل بــقیه فراموشــت کنم؟؟نکنه یادم بره که روزی بــهت زنگ‌زدم؟؟نکــنه یادم بره هرشــب باهات قــرار داشــتم؟؟ مثل بقــیه که بزرگ‌شــدن و حــرف منو نمیفــهمن؟؟مثل بقــیه که بزرگــن و فکــر میکــنن الکـی میگــم با تو دوســتم!پـس چرا هیچکــی حرف مــنو باور نمیــکنه؟؟خــدایا چرا حــرف آدم بزرگـا سختــه؟؟مگه نمیــشه باهات حرف زد؟؟
خـــــدا پس از تمام شــدن گریه کودکــ گفــت:
+آدم محبــوب تریـن مخلــوق مـنه..چـه زود خــاطراتش رو به ازای‌ بــزرگیش فــراموش میـکنه..کاش همــه به جـای خواســته های عجــیب منــو از خودشـون طلب میکــردن تا تمــام دنیــا در دستــشان جا میــگرفت..
کــاش همه مــثل تو مرا به خاطــر خودم و نــه برای خودخــواهی شان مــی خواســتند..
دنــیای تو کوچـــک است..
بیا بــرای همیشــه کــوچـک بمانــی و بزرگ نشـــوی..
«کــودک کـنار گوشــی تلفــن درحــالی که لبخــند بر لبــانش بود در آغــوش خــدا به خـــواب فـرو رفــت»