استادی داشتیم که میگفت : اکثر آدمای دنیا، جایی، غیر از او

استادی داشتیم که میگفت : اکثر آدمای دنیا، جایی، غیر از اونجایی که بهش تعلق دارن زندگی میکنن.
میگفت ممکنه سال ها، جایی زندگی کنی ولی قلبت، تنت و روحت به جایی با هزار فرسنگ فاصله از اونجا تعلق داشته باشه.
جایی که حتی بار اول که اونجا میری حس میکنی سالهای سال اونجا بودی!
میگفت اشکال ما آدما اینجاس که رویاهامونو تو روزمرگی هامون گم میکنیم و همیشه یادمون میره وطن واقعیمونو پیدا کنیم.
ساده بگم ...
من به وجب به وجب از خاکِ قلبت تعلق دارم!...