می‌آیید با یک دنیا عشق!

می‌آیید با یک دنیا عشق!
قربان صدقه می‌روید..
اسیر می‌کنید..
بعد دلتان را که زد، می‌گویید ببخشید ما به دردِ هم نمی‌خوریم!..
عزیزم؛
ببخشید را برایِ این روزها نساخته‌اند..
ببخشید برایِ اتفاقاتِ ناخواسته است!..
نه این‌که خواسته چنگ بیندازید، کارتان که تمام شد،
بگویید ببخشید!!
مانند سونامی بیایید یک فکرِ آرام را بیندازید به جوش و خروش
سرِ آخر هم که ویرانه‌ای ماند،
بگویید ببخشید..
گیرم که بخشید،!
شما خودت میتوانی خودت را ببخشی؟