ﺳﺎﻗﯿﺎ ﺗﻪ ﺍﺳﺘﮑﺎنهاﯾﺖ ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﺩ ﻣَﺮﺍ

ﺳﺎﻗﯿﺎ ﺗﻪ ﺍﺳﺘﮑﺎنهاﯾﺖ ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﺩ ﻣَﺮﺍ
ﻟﻄﻒ ﮐﻦ ، ﺍﺯﺩﻭﺭ ﺑﻌﺪﯼ ﭘﯿﮏ ﻟﯿﻮﺍﻧﯽ ﺑﺮﯾﺰ

ﻧﻪ ﺷﺮﺍﺏ ﺭﻭﺱ می خوﺍﻫﻢ، ﻧﻪ ﺟﻨﺲ ﺍﺭﻣﻨﯽ
ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﮓ ﻣﺰه هاﯼ ﺗﻠﺦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺮﯾﺰ!

ﺍﺯ ﺷﺮﺍﺏ ﺗﻠﺦ ﻣﺮﺩﺍﻓﮑﻦ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﯾﺎ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ "ﺗﻮ" ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺑﺮﯾﺰ

ﺣﻨﺠﺮ ﺩﺍﻭﻭﺩﯼ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺗﺎﺏ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﮔﺮ ﻧﻤﺎﻧﺪ
ﻻﺍﻗﻞ ﻣﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﯾﯿﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎﻧﯽ ﺑﺮﯾﺰ

ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﻣﺴﺖ ﻭﺧﺮﺍﺑﻢ ﮐﻦ ، ﮐﻪ ﮔﺮﺧﯿﺎﻡ ﺩﯾﺪ
او نشیند با من ﺍﻣﺸﺐ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ، ﺑﺮﯾﺰ

ﺷﯿﺦ ﺻﻨﻌﺎﻥ ﺧﺮﻗﻪ رهنِ ﺧﺎنه ی ﺧﻤّﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ
من ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺧﺮﻗﻪ ﺍﯼ ، ﺍﻣﺎ ﺗﻮﺳﻠﻄﺎﻧﯽ ﺑﺮﯾز

ﺳﺎﻣﺮﯼ ﺑﺎﺵ، ﺍﻣﺸﺐ ﺍﺯﺩﯾﻮﺍﻥ ﺳﻌﺪﯼ ﺑُﺖ ﺑﺴﺎﺯ
ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯﻃﻮﺭ ﻭ ﺍﺯﻣﻮﺳﺎﯼ ﻋﻤﺮﺍﻧﯽ ﺑﺮﯾﺰ

ﺧﺎﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﺧﻢ ﺻﺪﺳﺎﻟﻪ ، ﭘﯿﮏ ﺷﺎﺩﯼ ﺍﺳﺖ
ﻫﻔﺖ خطش ﭘﺮﮐﻦ، ﺁﻭﺍﺯ ﺷَﺠَﺮْﯾﺎﻧﯽ ﺑﺮﯾﺰ

ﮔﺮﭼﻪ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﺷﻬﺮ ﻭ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺍﺭﻭﻏﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻟﯿﮏ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻨﺠﺎ "هیس" پنهانی ﺑﺮﯾﺰ...