مردم شهر سیاه

مردم شهر سیاه
خنده هاشان همه از روی ریاست
دلشان سنگ سیاست
ما در این شهر دویدیم و دویدیم چه سود؟!!
هرکجا پرسه زدیم خبر از عشق نبود
و تو ای مرغ مهاجر که از این شهر گذرخواهی کرد
نکند از هوس دانه ی گندم که شده
به زمین بنشینی....!