امروز را زندگی کن،

امروز را زندگی کن،
حرمت اعتبار خود راهرگز در میدان مقایسه ی خویش با دیگران مشکن،
که ما هر یک یگانه ایم،
موجودی بی نظیر و بی تشابه وآرمان های خویش را به مقیاس معیارهای دیگران بنیاد مکن،
تنها تو می دانی که " بهترین" در زندگیت چگونه معنا می شود،
از کنار آنچه با قلب تو نزدیک است آسان مگذر بر آنها چنگ درانداز،

آنچنان که در زندگی خویش، که بی حضور آنان،زندگی مفهوم خود را از دست می دهد،
زندگیت را با دم زدن در هوای گذشته و نگرانی های فرداهای نیامده آسان هدر نده،
هر روز را همان روز زندگی کن،
و بدین سان تمامی عمرت را به کمال زیسته ای و هرگز امید از کف مده

آنگاه که چیز دیگری برای دادن در کف داری،
همه چیز در همان لحظه به پایان می رسد که قدم های تو باز می ایستد،

وهراسی به خود راه مده از پذیرفتن این حقیقت که هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد.
تنها پیوند میان ما،
خط نازک همین فاصله است.

بر خیز و بی هراس خطر کن،

در هر فرصتی بیاویز و هم بدین سان است که به مفهوم شجاعت دست خواهی یافت،آنگاه که بگویی دیگر نخواهمش یافت عشق را از زندگی خویش رانده ای، عشق چنان است که هر چه بیشتر ارزانی داری سرشارتر شود، و هرگاه آن را تنگ در مشت گیری ،آسان تر از کف رود،پروازش ده تا که پایدار بماند، زندگی مسابقه نیست، زندگی یک سفر است،و تو آن مسافری باش که در هر گامش ترنم لحظه ها جاری ست، بادا که همه ی روزهای عمرت را زندگی کنی...