کاش می شد که عشق را بویید

کاش می شد که عشق را بویید
لب پر خنده ی تو را بوسید

کاش می شد شبی در آغوشت
در گلستان چشم تو خوابید

کاشکی در منتهای چشمانت
می نشستم به انتظار طلوع

یا دستهایم تا سپیده ی صبح
ازلبت بوسه بوسه گل می چید

کاش می شد دوباره در دل شب
یک قدم تا به عرش بالا رفت

کاش می شد که مست شد با تو
عشق را با خدای تو نوشید

یاد تو هر شب از دل تنگم
شعر نو می سراید و اینک

کاش می شد کنار من بودی
چشم من صورت تو را میدید



❤ ️