زخم زمانه را در مرهم پدید نیست.

زخم زمانه را در مرهم پدید نیست.
دارو بر آستانه‌ی عالم پدید نیست .
در زیر آبنوس شب و روز هیچ دل ؛
شمشادوار تازه و خرم پدید نیست .
هرک اندرون پنجره‌ی آسمان نشست ؛
از پنجه‌ی زمانه مسلم پدید نیست .
ای دل به غم نشین که سلامت نهفته ماند ،
وی جم به ماتم آی که خاتم پدید نیست .
دردا که چنگ عمر شد زا ساز و بدتر آنکه؛
سرنای گم به بوده‌ی ماتم پدید نیست .
دمی که وبال حیات توست ؛
در سینه کند به گور که همدمی پدید نیست.

....../ سعید