عطر

عطر

یک مایع خطرناک است. توی شیشه های فانتزی خوش رنگ فقط یک کار میکند، گولت میزند.
عطر ها حتی از سیانور و مرگ موش و آب و آهک خطرناک ترند.
کافیست یک بار توی یک خاطره مشترک آنرا به گردنت پاشیده باشی.
و روز دیگری جایی که اصلا توان یادآوری خاطراتت را نداری دوباره چند قطره اش زیر بینی ات بپیچد ، تو را درست پرتاب میکند وسط آن خاطره مشترک لعنتی.
من تازگی ها وقتی کسی را توی عطر فروشی میبینم که در به در دنبال عطر با ماندگاری بالاتر است باورم نمیشود. میدانی، ما آدمها اصولا درد کشیدن را دوست داریم. یک ساعت شکنجه برایمان بس نیست، ما میخواهیم یک مدت طولانی آوار شویم توی گذشته مان. توی روزی که آن عطر را زده بودیم و وجودمان از هجوم آن همه خوشبختی داشت میترکید. شاید اصلا عطر، حاصل انتقام بی رحمانه یک شخص از معشوقه بی وفایش بوده است.....