کاش می شد که دلت قصد عبادت بکند

کاش می شد که دلت قصد عبادت بکند
چون نسیم از گل پژمرده عیادت بکند
عاشقت سخت به دوری تو عادت کرده
کاش می شد که به آغوش تو عادت بکند
چه کسی هست که با این که فراموش شده
باز هم یک طرفه این همه یادت بکند
چه کسی مثل من آن لحظه که غمگین هستی
همه کاری کند آن لحظه که شادت بکند
کاش من آینه قدّی اتاقت بودم
دیدی آن کس که به آیینه حسادت بکند؟