علی جان بنه تی پای می دو تا چومان سر

علی جان بنه تی پای می دو تا چومان سر
آخه من تی عاشقم تویی علی می تاج سر


چی بگم کی ره بگم فرس مره کی خسته یم
ایتا داغ بی نفس غریب و دیل شکسته یم

تویی بی کسان کس امی امره هم نفس
جز تو هیچ کس نارم تو به داد من فرس

علی تی گدایم تی عشق مبتلایم
همه ی می دیلخوشی انه تی خاک پایمه

تی محبت به دیل دارم علی که زنده یم
تی هوا ره پر زنم تی باغ ره پرنده یم

اون قدر شبانده روز تی نام من به لب دارم
چی شبان کی تا سحر تا یاد امره گب دارم

دوخانم همش علی می دست دیل فدم تره
آخه می امید آرزو تویی فرس مره


تویی بی کسان کس امی امره هم نفس
جز تو هیچ کس نارم تو به داد من فرس