تمام خنده هایم را نذر کرده ام

تمام خنده هایم را نذر کرده ام
تا تو همان باشی که صبح یکی از روزهای خدا
عطر دستهایت ، دلتنگی ام را به باد می سپارد . . .

میگی گل را دوست دارم ولی می چینیش…
میگی بارون دوست دارم ولی با چتر میری زیرش…
میگی پرنده رو دوست دارم ولی توقفس میزاریش…
چه جوری میتئنم نترسم وفقی میگی دوست دارم؟؟؟

آرام بخوان چون آهسته نوشتم ، بی پروا بخوان چون از خود نوشتم
نزدیک کسی نخوان چون تنها نوشتم و از دل بخوان چون با دل نوشتم دوستت دارم . . .

آمدن را
از باد و باران بیاموز
رفتن را
از دل ِ من.


باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که می گویم: من تنها نیستم, تنها منتظرم