تقدیم به مادران گرانقدر عزیزان
تقدیم به مادران گرانقدر عزیزان
ویسگونی ام . چه آنها که در قید حیاتند
وچه آنهاییکه بار سفر بستند و به دیار باقی هجرت کردند ( روحشان شاد و یادشان گرامیباد)
***** مادر *****
جلوه ای از حیّ داور , مادر است .
دلبر و سالار و سرور , مادر است .
چون زلالِ چشمه یِ آبِ حیات .
صاف و شفّاف و مطهّر , مادر است .
حاکم و فرمانروایِ قلب ها .
همچو ایزد نا مکرّر , مادر است .
از تبارِ آن عروسانِ چمن .
دلنشین و دلرباتر , مادر است .
بر فرازِ قلّه هایِ. آرزو .
مِهر و هم ماهِ منوّر , مادر است .
آنکه دارد لوحِ تقدیر از خدا .
بی ریا و یار و یاور , مادر است .
آنکه گِردِ شمعِ دل , پروانه وار .
بگذرد از بال و از پَر , مادر است .
آنکه در شادیّ دلبندانِ خود .
گم شود پاهایش از سر , مادر است .
آنکه خاکِ پا و گَردِ راهِ اوست .
زیورِ دیهیم و افسر , مادر است .
آنکه از داغِ عزیزی , بی امان .
تا دمِ مرگست مضطر , مادر است .
آنکه شد در زیرِ پایِ خسته اش .
جنّت و مینو مقرّر , مادر است .
آنکه از دنیا و دین تا ملکِ عشق .
جمله را کرده مسخّر , مادر است .
ای دلا : در هجرتِ هر مادری .
ناله یِ فرزند , مادر مادر است .
تا ابد , در این نهیبِ حادثه .
همدمِ گلهایِ پرپر , مادر است .
ای زمین : بنگر که این مهمانِ تو .
لؤلؤ و مرجان و گوهر , مادر است .
کعبه یِ مقصودِ اربابِ سخن .
زینتِ هر کِلک و دفتر , مادر است .
در گلستانِ دلارایِ اِرَم .
خوشتر از یاسِ معطّر , مادر است .
بی گمان شیرازه یِ عشق, ای عظیم .
از ازل تا روزِ محشر , مادر است .
=============================
شاعر= عبدالعظیم عربی از ماهشهر
و سربندر
ویسگونی ام . چه آنها که در قید حیاتند
وچه آنهاییکه بار سفر بستند و به دیار باقی هجرت کردند ( روحشان شاد و یادشان گرامیباد)
***** مادر *****
جلوه ای از حیّ داور , مادر است .
دلبر و سالار و سرور , مادر است .
چون زلالِ چشمه یِ آبِ حیات .
صاف و شفّاف و مطهّر , مادر است .
حاکم و فرمانروایِ قلب ها .
همچو ایزد نا مکرّر , مادر است .
از تبارِ آن عروسانِ چمن .
دلنشین و دلرباتر , مادر است .
بر فرازِ قلّه هایِ. آرزو .
مِهر و هم ماهِ منوّر , مادر است .
آنکه دارد لوحِ تقدیر از خدا .
بی ریا و یار و یاور , مادر است .
آنکه گِردِ شمعِ دل , پروانه وار .
بگذرد از بال و از پَر , مادر است .
آنکه در شادیّ دلبندانِ خود .
گم شود پاهایش از سر , مادر است .
آنکه خاکِ پا و گَردِ راهِ اوست .
زیورِ دیهیم و افسر , مادر است .
آنکه از داغِ عزیزی , بی امان .
تا دمِ مرگست مضطر , مادر است .
آنکه شد در زیرِ پایِ خسته اش .
جنّت و مینو مقرّر , مادر است .
آنکه از دنیا و دین تا ملکِ عشق .
جمله را کرده مسخّر , مادر است .
ای دلا : در هجرتِ هر مادری .
ناله یِ فرزند , مادر مادر است .
تا ابد , در این نهیبِ حادثه .
همدمِ گلهایِ پرپر , مادر است .
ای زمین : بنگر که این مهمانِ تو .
لؤلؤ و مرجان و گوهر , مادر است .
کعبه یِ مقصودِ اربابِ سخن .
زینتِ هر کِلک و دفتر , مادر است .
در گلستانِ دلارایِ اِرَم .
خوشتر از یاسِ معطّر , مادر است .
بی گمان شیرازه یِ عشق, ای عظیم .
از ازل تا روزِ محشر , مادر است .
=============================
شاعر= عبدالعظیم عربی از ماهشهر
و سربندر
- ۱۲.۴k
- ۲۴ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط