مرد آنست که در عشق صداقت دارد

مرد آنست که در عشق صداقت دارد
در رهِ منزلِ لیلاش، شهامت دارد

مرد آنست که در قهر وُ جدایی حتّی
از عزیزش همه جا قصدِ حمایت دارد

مرد آنست که وقتی دلِ او درگیر است
در نه گفتن به هوس، دستِ صراحت دارد


مرد آنست که وقتی گُلِ او غمگین است
در به رقص آورِیَش، سازِ درایت دارد

مرد آنست که حتّی جسدِ بی جانش
با رقیبان سرِ معشوق، رقابت دارد!

"ای که از کوچه معشوقه ما میگذری"
چشم درویش بکن!..تا جد و آباد رو صلوات ندادم...

نفسی بیت آخرش رو ببخش...اینجا شاعر بد غیرتی شده بود...دردت به تنم..بند بند تنم.فدات زندگیم..عمرم..