هر که ویران کرد،

هر که ویران کرد،
ویران شد در این آتش‌سرا
هیزم اول پایه‌ی سوزاندن
خود راگذاشت
اعتبار سربلندی، در فروتن بودن
است
چشمه شد فواره وقتی بر
سر خود پا گذاشت
موج، راز سر به مهری را به
دنیا گفت و رفت
با صدف‌هایی که بین ساحل و دریا
گذاشت...


❣