تخافین منی...تخافین من غوری فی تفاصیلکِ ذرةً ذرة

تخافین منی...تخافین من غوری فی تفاصیلکِ ذرةً ذرة

وتظنین اَننی مجنونٌ وتظنین اَننی لا ارفع طرفی

الیکِ ککلٍ عالٍ عظیم

وتخمنین ضیق اُفقی...ورسوبی فی صغائرکِ

وانا افخر بالمکوثِ علی...شُعیرات رموشکِ

واظافرکِ وخطوط جسمکِ الواضحة واللاواضحة

واشعر بالسعادةِ عندما تهب انفاسکِ فتاخذنی

الی سواحل البحر الابیض المتوسط واسوح فیها قرونا
هی اشیاءکِ الصغری التی تجعلنی کبیراً ...کبیرا