اگریخواهیم به پلوتون سفرکنیم باید سوارجت سریع السیری شویم

اگریخواهیم به پلوتون سفرکنیم باید سوارجت سریع السیری شویم که حداقل هزارکیلومتررادریک ساعت طی کندتا پس ازهفتادسال تقریبا به آن برسیم.
درهرکهکشان حداقل صدمیلیارد خور_
شیدتخمین میزنند.اگرخورشیدراجسمی
میان تهی فرض کنیم بک میلیون کره زمین درآن جامیگیرد.
ازاین ارقام گیج کننده تصورمبهم وبخار آلودی ازعظمت کاینات درذهن پیش می آیدوکره زمین دانه خشخاش افتاده دراقیانوس کبیراست.
ازتصورعظمت کاینات عجزوحقارت دردناکی به هرشخص اندیشمندی دست میدهد,اگربرای این جهان گسترده و ظاهرانامتناهی مرزی وکرانه ای باشد ازحدوداندیشه وحتی حوصله پندار
آدمیان دورودورودوراست.
حتی پرخاش گستاخانه وهم وخیال نمی تواندبه جایی رهبرباشد.اگربرای این جهان ناپیدا کرانه,آغازوانجامی باشد _ازحیث مکان_درخورفهم وادراک ما نیست .اگربرای جهانی به این عظمت آفریننده ای قایل باشیم ,ناچارباید بزرگترازآن ومحیطش باشد.اگر این دستگاه دهشت انگیزوحدودناپذیر گرداننده ای داشته باشدناچاربایدتوانایی نامحدودونامتناهی برایش قایل شد.
چاره ای نیست بایدذات صانع ما فوق توهمات وپندارها قرارگیردوازتصورات
حدودآفرین مابیچارگان حقیرفراترو فراترمنزه ترومنزه تر,برتروبرتر عظیم وعظیم ترباشدوبه قول مولوی,,آنچه اندر
وهم نایدآن بود,,
امامشاهدات ومطالعات وبررسیهای عقایدمذهبی ودینی نشان میدهدکه بشرنتوانسته است چنین بیاندیشدجز
عده ای انگشت شمارومحدودی
ماانسانهادستگاه بی انتهای خداوندی را به شکلی بزرگتراززندگی روزمره خویش تصورکرده ایم.وذات بی همتای اورانمونه ای ازوجودخود باتمام انفعالات وتاثرات ,باتمامی ضعفهاونقصها وباتمام اغراض وشهوات ساخته ایم درنهایت اندکی بزرگتر_مانندهمین بهشت خودمان_درتورات آمده است ,,خلق الانسان علی شاکلته,,یعنی خداوندانسان رابه صورت خودآفریده است _ تورات سفرپیدایش آیه ۲۶تا۲۷_اگرجمله را واروکنیم یاکنندوبگوییم انسان خداوند رابه شکل خودش آفریده است به حقیقت نزدیک تراست.

زمین درجنب این نه طاق مینا
چوخشخاشی بودبرروی دریا
توخودبنگر,کزین خشخاش چندی
سزدگربربروت خودبخندی

برگی ازدفترخاطرات وعقاید ۱۰/۹/۱۳۷۵


بروت：ریش
,