دلدارِ من!

دلدارِ من!
این قضیه همواره در افکارِ من
جولان می دهد
که تو را کمی بی ملاحظه
دوست بدارم.
چیزی شبیهِ یک
داستانِ عاشقانه ی کلاسیک،
با پایانی به یادماندنی.
من آیه ی داشتنت را
هر روزِ سال شمسی
با خود م مرور می کنم!
تا این گونه آشکار شود؛
تکه ای از جانم به جانت
متصل شده است.
دلنشین ترین زمانِ زندگی ام
وقتی است
که با من همراه می شوی
و گوش جهان پر می شود از
صدای قدم های دونفره ما.
دلدارِ من!
مادامی که نامِ من
کنارِ نام تو می درخشد!
زندگی ام تبسم می زند؛
درخت ها شکوفه می دهند؛
پرنده ها در ارتفاعات اوج می گیرند؛
و خوشبختی می نشیند
در مرکزی ترین نقطه ی قلبم!
در گنجینه ی خاطراتِ عمرم؛
هیچ چیز نمی توانست
ارزش مندتر از این رویداد باشد،
که لابه لای روزمرگی هایم؛
تویی حضور پیدا کنی
و تنها به وسیله ی
حسِ اطمینانِ بودنت،
عشقی را در من شعله ور سازی
که تا ابد خاموش نشود...💜