#بخش_دوم
#بخش_دوم
زمان محاسبه اعمال
اسرافیل به دستور خداوند، برای بار دوم در صور می‌دمد. اجساد مرده و خاک شده، دوباره جان می‌گیرند: ﴿فَإِذَا هُمۡ قِیَامٞ یَنظُرُونَ﴾ [الزمر: 68]. ﴿کَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ﴾ [القمر: 7]. «ناگاه همگی به پا می‌خیزند و می‌نگرند، انگار آنان ملخ‌های پراکنده‌اند». همگی برهنه و ختنه ناشده، گویا هم اکنون از مادر متولد شده‌اند. به هرسو که نگاه کنی چشمت به میلیاردها انسان، جن و فرشته برمی‌خورد. صحرای پهناور قیامت است و سیل مواج انسان‌ها، برخی نابینا و گروهی لال و عده‌ای ناشنوا و برخی سرنگون، حشر شده‌اند. گروهی از نیکبختان و سعادتمندان را می‌بینی که بر چهار پایان سوار‌اند. و عده‌ای از آنان بخاطر اینکه در تاریکی‌ها، برای ادای فریضه نماز، بسوی مساجد، گام برداشته‌اند، بعنوان پاداش، در پیش روی و در سمت راست خود، نور به همراه دارند و این تحقق همان وعده پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است که فرمود: «بَشِّرِ الْمَشَّائِینَ فِی الظُّلَمِ إِلَی الْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ التَّامِّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ». «آنهایی را که در تاریکی‌ها بسوی مساجد، گام برمی‌دارند، به روشنی کامل در قیامت مژده باد». از هر طرف، نور و درخشندگی آنها را فراگرفته است.
خورشید پایین آورده می‌شود
همه انسان‌ها در صحرای هموار محشر، گرد می‌آیند و بدستور پروردگار، خورشید به فاصلة یک میل، بالای سر آنان قرار می‌گیرد و زمین از شدت گرما بجوش می‌آید. از جسم‌ها عرق بگونه‌ای سرازیر می‌شود که چندین متر داخل زمین فرو می‌رود. مردم به تناسب اعمال خویش در عرق‌های خود فرو می‌روند، بعضی تا زانو و برخی تا کمر و عده‌ای تا گوش‌هایشان در عرق، غوطه ور می‌شوند.
روز سخت و دشواری است. با وجودی که بیش از یک روز نیست، اما برابر است با پنچاه هزار سال دنیا. انسان‌ها سخت در مضیقه قرار می‌گیرند. آه و ناله سرمی‌دهند. همه پریشان و آشفته‌‌اند ناگاه صدای دلکشی که بهشتیان با آن آشنایند بگوش می‌رسد. و آن صدای پروردگار جهانیان است که در سراسر صحرای محشر، طنین انداز می‌شود: «أین المُتَحابَّون، بِجَلالی الیوم أظِلُّهم بِظِلی یَوم لاظِلَّ إلاَّ ظِلِّی». «کجایند آنهایی که بخاطر من با هم دوست بوده‌اند؟ قسم به جلال و عظتم، امروز که سایه‌ای جز سایه من وجود ندارد، آنها را در زیر سایه عرش خود جای می‌دهم».
و اینگونه آنها در زیر سایه عرش الهی قرار می‌گیرند و از گرمای طاقت فرسای آن روز بسیار گرم و سوزان، نجات می‌یابند.
زمان محاسبه اعمال
اسرافیل به دستور خداوند، برای بار دوم در صور می‌دمد. اجساد مرده و خاک شده، دوباره جان می‌گیرند: ﴿فَإِذَا هُمۡ قِیَامٞ یَنظُرُونَ﴾ [الزمر: 68]. ﴿کَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ﴾ [القمر: 7]. «ناگاه همگی به پا می‌خیزند و می‌نگرند، انگار آنان ملخ‌های پراکنده‌اند». همگی برهنه و ختنه ناشده، گویا هم اکنون از مادر متولد شده‌اند. به هرسو که نگاه کنی چشمت به میلیاردها انسان، جن و فرشته برمی‌خورد. صحرای پهناور قیامت است و سیل مواج انسان‌ها، برخی نابینا و گروهی لال و عده‌ای ناشنوا و برخی سرنگون، حشر شده‌اند. گروهی از نیکبختان و سعادتمندان را می‌بینی که بر چهار پایان سوار‌اند. و عده‌ای از آنان بخاطر اینکه در تاریکی‌ها، برای ادای فریضه نماز، بسوی مساجد، گام برداشته‌اند، بعنوان پاداش، در پیش روی و در سمت راست خود، نور به همراه دارند و این تحقق همان وعده پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است که فرمود: «بَشِّرِ الْمَشَّائِینَ فِی الظُّلَمِ إِلَی الْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ التَّامِّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ». «آنهایی را که در تاریکی‌ها بسوی مساجد، گام برمی‌دارند، به روشنی کامل در قیامت مژده باد». از هر طرف، نور و درخشندگی آنها را فراگرفته است.
خورشید پایین آورده می‌شود
همه انسان‌ها در صحرای هموار محشر، گرد می‌آیند و بدستور پروردگار، خورشید به فاصلة یک میل، بالای سر آنان قرار می‌گیرد و زمین از شدت گرما بجوش می‌آید. از جسم‌ها عرق بگونه‌ای سرازیر می‌شود که چندین متر داخل زمین فرو می‌رود. مردم به تناسب اعمال خویش در عرق‌های خود فرو می‌روند، بعضی تا زانو و برخی تا کمر و عده‌ای تا گوش‌هایشان در عرق، غوطه ور می‌شوند.
روز سخت و دشواری است. با وجودی که بیش از یک روز نیست، اما برابر است با پنچاه هزار سال دنیا. انسان‌ها سخت در مضیقه قرار می‌گیرند. آه و ناله سرمی‌دهند. همه پریشان و آشفته‌‌اند ناگاه صدای دلکشی که بهشتیان با آن آشنایند بگوش می‌رسد. و آن صدای پروردگار جهانیان است که در سراسر صحرای محشر، طنین انداز می‌شود: «أین المُتَحابَّون، بِجَلالی الیوم أظِلُّهم بِظِلی یَوم لاظِلَّ إلاَّ ظِلِّی». «کجایند آنهایی که بخاطر من با هم دوست بوده‌اند؟ قسم به جلال و عظتم، امروز که سایه‌ای جز سایه من وجود ندارد، آنها را در زیر سایه عرش خود جای می‌دهم».
و اینگونه آنها در زیر سایه عرش الهی قرار می‌گیرند و از گرمای طاقت فرسای آن روز بسیار گرم و سوزان، نجات می‌یابند.
- ۶۷۰
- ۱۳ بهمن ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط