باور نمی کنم که دلم را شکسته باشی و...

باور نمی کنم که دلم را شکسته باشی و...
اطراف تکه پاره ی قلبم نشسته باشی و...

کابوس نیمه جان غزلهای چشم من شوی
از قبله گاه اول خود نیز خسته باشی و...

تا کی خدای جعلیِ خود را تو می پرستی و...
تا کی شبیه قافیه هایم گسسته باشی و...

وقتی که با نسیم غزل هم دوباره می وزم
حتی تمام پنجره ها را تو بسته باشی و...

دیگر شبیه خاطره هایم نمی شوی ولی
باور نمی کنم که تو هم دل نبسته باشی و.....