گوشواری به دو گوشم می‌آویزم

گوشواری به دو گوشم می‌آویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن‌هایم برگ گل کوکب می‌چسبانم
کوچه‌ای هست که قلب من آن‌را
از محله‌های کودکی‌ام دزدیده است






#فروغ_فرخزاد
دیدگاه ها (۱)

مثلِ آن نیلوفری که برگش از شبنم، تَر استمادری دارم، دلـش از ...

سخت است که عمری بنشینی به گدایییک روز بگویند در این خانه کسی...

°بت من چشم تو و ڪعبه‌ے من شانه‌ے توستقلب عاشق شده‌ام تابه اب...

جا مانده‌ایم در گذشته‌ای دور، نوستالژی زده شده‌ایم. دلمان لک...

نشانه های قحطی در ایران !!!اوایل دهه شصت نوجوانی بیش نبودم،ا...

«وقتی فرشته ای آرزو میکند » دست غبار گرفته ام را با انگشت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط