Bedune mokhatab

Bedune mokhatab
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭ چىجوﺭﯼ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ!ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺑﻮﺩﻡ ﺷﯿﺸﻪ ﺷﯿﺮمو ﺩﻭﺳﺖ داشتم ﻭهمش تودستم بوداﻣﺎﯾﻪ ﺭﻭﺯﺍﺯ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻭﺷﮑﺴﺖ،ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻮﻧﺒﺎﯾﺪﻫﻤﺶ ﺗﻮﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﭼﻮﻥ میشکنه، ﺑﻌﺪﺗﻮﺕ ﻓﺮﻧﮕﯽ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺷﺘﻢ،ﺷﺐ ﺗﻮﺕﻓﺮﻧگىﻣﻮ ﺑﺮﺩﻡ ﺗﻮﺗﺨﺖﺧﻮﺍﺑﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺨﻮﺍﺑهﺍﻣﺎﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﺷﺪﻡ ﺩﯾﺪﻡ ﻟﻪﺷﺪه! ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭﻧﺒﺎﯾﺪﺑﺒﺮﻡ ﺗﻮ ﺗﺨﺖﺧﻮﺍﺑﻢ!ﭼﻮﻥ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯿﺸه،بعدﺩﺍﯾﯿﻢ ﯾﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽﻋﺮﻭﺳﮑﯽ ﺑﺮﺍﻡ ﺧﺮﯾﺪ،ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺷﺘﻢوﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﻓﺸﺎﺭﺵ ﺩﺍﺩﻡ ﺍﻣﺎﺳﺮﺵ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪ!وﻗﺘﯽ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﯽﺭﻓﺘﻢ ﯾﻪ ﺁﺑﺮﻧﮓ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ دﻭﺳﺶﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭﺑﻪ ﻫﻤﻪﯼ ﻫﻢﮐﻼﺳﯿﺎﻡ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﺩﺍﺩﻡ ﺍﻣﺎﯾﻪﺭﻭﺯﺩﯾﺪﻡﮐﻪ توکیفم نیست،ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡوﻧﺒﺎﯾﺪﺑﻪ کسی ﻧﺸﻮﻥﺑﺪﻡ ﭼﻮﻥ ﺍﺯﻡ میدﺯﺩﻧش,بزرگ ﮐﻪ ﺷﺪﻡ ﯾﻪﻧﻔﺮﺭﻭﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ: ﺩﻭﺳﺶ دارم ﺍﻣﺎﻭﻗﺘﯽ ﺩﯾﺪﻡ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﺯﻡ ﺩﻭﺭﻣﯿﺸﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ:ﺩﻭﺳﺶﺩارم،دﯾﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﻢ:ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ،ﺗﻮﺩﺳﺘﻢ ﻧﮕﺮﻓﺘﻤﺶ که بشکنه.توتختم نبردمش که خراب شه،به ﮐﺴﯽ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﻧﺪﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﺯﻡ ﺑﺪﺯﺩﻧﺶﺍﻣﺎﯾﻪ ﺭﻭﺯﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺩﯾﺪﻡ,ﺳﺮﺵ ﺑﺎﮐﺴﺎﯼ ﺩﯾﮕه ﮔﺮﻡﺷﺪﻩ ﻭ فراموشم ﮐﺮﺩﻩ...
آخرش ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭ چىجوﺭﯼ بایدﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻢ...