#فاطمیه_خط_مقدم_ماست 134

#فاطمیه_خط_مقدم_ماست 134
#مقتل_الزهراء_علیهالسلام 03
#با_فاطمه_علیهاالسلام 108
#مقتل_خوانی 15

⚫ ️⚫ ️ اشاره‌ای به مظلومیت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و روضه حضرت زهراء (علیهاالسلام)..

🔸 🔶 《السَّلامُ عَلَی مَوْلانَا أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ(ع)》🔶 🔸

✅ امام صادق(علیه السلام) می فرماید :
وقتی لحظات آخر عمر شریف حضرت فاطمه زهرا(س) سپری می شد، حضرت(س) در حال گریه بود.
امیرالمومنین(ع) از ایشان پرسید :
📋 《یَا سَیّدَتی! مَا یَبکِیکِ؟
قَالَت : اَبکِی لِمَا تَلقِی بَعدِی!》
♦ ️ای سرور من! چرا گریه می کنی؟
حضرت زهرا(س) فرمود :
به مصیبت ها و بلاهایی گریه می کنم که بعد از من خواهی دید.(۱)
در روایتی دیگر آمده است که حضرت رسول اکرم(ص) به همراه امام علی(ع) از مکانی عبور می کردند که به مناسبتی حضرت رسول اکرم(ع) بلند بلند گریستند.
امام علی(ع) علت را جویا شدند و پرسیدند :
📋 《یَا رَسُولَ اَللَّهِ(ص)! مَا یُبْکِیکَ؟
♦ ️یا رسول الله(ص)! علت گریه شما چیست؟
پیامبر اکرم(ص) فرمود :
📋 《یَا اَخِی! ضَغَائِنُ فِی صُدُورِ أَقْوَامٍ لاَ یُبْدُونَهَا إِلاَّ بَعْدِی》
♦ ️ای برادرم علی جان! کینه ها و حقدهایی را می‌بینم که در سینه‌های این مردم نسبت به تو پنهان داشته اند، و آن را اظهار نخواهند کرد مگر بعد از من!(۲)
آری! زهرای مرضیه(س) نیز آبروی علی(ع) بود.
در برخی منابع این چنین آمده که؛
📋 《وَکَانَ لِعَلِیٍّ(ع) وَجْهٌ مِنَ النَّاسِ حَیَاةَ فَاطِمَةَ(س)، فَلَمَّا تُوُفِّیَتْ فَاطِمَةُ(س) انْصَرَفَتْ وُجُوهُ النَّاسِ عَنْ عَلِیٍّ(ع)》
♦ ️تا فاطمه(س) زنده بود، مردم به امیر المومنین(ع) روی خوش نشان می‌دادند، اما با وفات فاطمه(س)، دیگر به او پشت کردند.(۳)
وقتی حضرت زهرا(س) به شهادت رسید، امام علی(ع) ایشان را دفن کرد، در حالی که؛
📋 《أَرْسَلَ دُمُوعَهُ عَلَی خَدَّیْهِ》
♦ ️اشک از چشمان مبارک به گونه ها می ریخت.(۴)
و در رثای فاطمه زهرا(س) اینگونه سرود :
📋 《اِنّمَا أَبکِی مَخَافَةَ أَن تَطُولَ حَیاتِی‏!》
♦ ️گریه می ‌کنم از اینکه مبادا بعد از تو زیاد زندگی کنم و عمرم طولانی باشد.(۵)
{وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ}

📝 شعر :
شب بود و اشک بود و علی بود و چاه بود
فریاد بی‌صدا، غم دل بود و آه بود
 
دیگر پس از شهادت زهرا به چشم او
صبح سفید هم‌چو دل شب سیاه بود
 
یک عمر از رعیت خود هم ستم کشید 
اشک شبش به غربت روزش گواه بود
 
هم‌صحبتی نداشت که در نیمه‌های شب 
حرفش به چاه بود و نگاهش به ماه بود
 
مولا پس از شهادت زهرا غریب شد
زهرا نه یار او که بر او یک سپاه بود
👤 سازگار
 
📚 منابع :
۱)بحارالانوار مجلسی، ج۴۳، ص۲۱۸
۲)المسترشد طبری شیعی، ص۳۴۱
۳)کشف الغمه اربلی، ج۱، ص۴۷۴
۴)امالی شیخ طوسی، ص۱۰۹
۵)مناقب ابن شهر آشوب، ج۱، ص۲۴۰

#فاطمیه