بیا به غار برگردیم!

بیا به غار برگردیم!
به بدوی ترین بوسه ها
که بوی عقدنامه و مهریه نمی دادند...
تا عریانی ، زننده به حساب نیاید
و زیباترین هدیه جهان
آتشی باشد که یک روز را
صرف روشن کردنش کنم برای تو ...
بیا به غار بر گردیم!
به روزگاری که
میکروویو و تلویزیون را نمی شناخت
و در آن رنگین کمان اتفاق بزرگی بود؛
دندان درد
خدا را به یاد ما می آورد
و پیدا کردن غذا
سفری عظیم به حساب می آمد
که به عشق یک لبخندت تن می دادم به آن
بیا به غار برگردیم
تا تماشای مهتاب
اثری هم پای دیدن فیلم های برتولوچی داشته باشد
و سینه ریزی از گوش ماهی ها
که به دستان خود از ساحل گردآورده باشمشان تا
با ستی از برلیان برابری کند ...
تصویری از تو را
بر دیوار غارمان خواهم کشید
تا باستان شناسان هزار هزاره ی دیگر
بدانند انسان کدام عصر
نخستین کاشف عشق بود!