یا خدا

یا خــــــــدا
خبر آمد که سردار حسین همدانی رفت ...
لحظه‌ای که خبر به جانم نشست ،
بیش از آنکه به سردار فکر کنم از جا ماندگی خودم حالم گرفت .
سردار که باید می‌رفت .
سردار که در صراط رفتن بود و مگر جز این ، زیبنده سردار بود !؟

این مائیم که در این هندسه حضور ،
حصاری به قد عادات‌مان به دور خویش کشیده‌ایم
و سردارِ سربدار این هندسه را بر هم زد و رفت .

سردارِ سربدار حسین همدانی ،
آن سیمای سفید کرده در آسیاب جهاد
سالهاست که می‌رفت و ما گمان کردیم در کنارمان است .
او بازمانده قافله‌ای بود که سالارش حاج احمد متوسلیان بود.
گمانم اکنون سردار سلیمانی غصه‌دار است ،
گمانم اکنون مرغان دشت جهاد
هوایی شده‌اند.
ولی شما مرغان وحشی کجا و
ما اهلی شدگان در قفس عادات کجا ؟!
آیا کسی صدای ما را می‌شنود ؟
آیا امیدی برای ما هم هست ؟

ابراهیم حاتمی‌کیا