هر کجا دیدی غزلی پریشان است

هر کجا دیدی غزلی پریشان است
بدان دلی به عالمی حیران است

چو نکو نظر کنی به حال این غزل
که دردی به چشم عاشقی نمایان است

چو میسوزاند ولولهء درد دل عاشق را
گویی که به این درد لبخند نگاری درمان است

چو بیمناک است باغبان به باد خزان
که آخر گلی پَر پَر به دامان است

چو این است مَسلک این عشق
که کار عاشق به مرگ رو به پایان است 💜