من نه عاشق بودمنه محتاج نگاهی که بلغزد بر من

من نه عاشق بودم،نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم بودم و یک حس غریب که به صد عشق و هوس می ارزید
من خودم بودم و دستی که صداقت میکاشت گرچه در حسرت گندم پوسید

من خودم بودم و هر پنجره ای که به سر سبزترین نقطه بودن وا بود

و خدا میداند،

بی کسی از ته دلبستگیم پیدا بود

من نه عاشق بودم،

نه دلداده به گیسوی بلند و نه آلوده به افکار پلید

من به دنبال نگاهی بودم که مرا ازپس دیوانگیم میفهمید