بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
شهداء : از شهداء مایه می‌گذارند و نام آنها را می‌آورند تا به القای خود قداست ببخشند!
یعنی چه که شهدا خود را حق به جانب نمی‌ دیدند، با اینکه یقین داشت حق به جانب آنهاست، بالاخره اگر یقین داشتند که حق به جانب آنهاست، خود را حق به جانب می‌دیدند.
رزمنده اگر حق را نشناسد، مواضع خود را بر حق نداند، کار خود را حق تشخیص ندهد که اصلاً به میدان جنگ نمی‌رود. او نمی‌رود که الزاماً کشته (شهید) شود، بلکه با مال و جان به میدان می‌آید که مبارزه کند، دشمن را هدف قرار دهد و از پای درآورد؛ حال یا زنده می‌ماند، یا مجروح می‌شود و یا به شهادت نیز نائل می‌ گردد.
بنابراین، حضور یک مجاهد در میادین متفاوت جهاد فی سبیل الله و یا جنگ قتال فی سبیل الله، خودش بهترین و کامل‌ترین اظهار و اعلام حق به جانبی می‌باشد.
آیا اهل عصمت علیهم السلام، خود را حق به جانب نمی‌دانستند؟! آیا در میادین نبرد، خود را حق به جانب نمی‌خواندند؟! آیا در عرصه‌های دیگر، خود را برحق ندانسته و به حق و پیروی از خود دعوت نمی‌نمودند؟!
بدیهی است که تفرعن، عجب و تکبر، از بدترین حالات و مواضع انسان می‌باشد و خداوند سبحان، برخورداران از این خصلت‌ها و رفتار های نکوهیده را از رحمت خود دور می‌ نماید و مشمول لعن و عذاب خود می‌ گرداند؛ اما این چه ربطی به خود را حق به جانب دیدن و اظهار آن دارد؟!( پایان)