ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﺲ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﻭ ﻣ

ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﺲ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻤﯿﺒﺮﺩ ﻣﺜﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﭽﻪ ها ﭘﺸت سرش ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﻨم ﺑﺒﺮﻩ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺤض اینکه ﻣﯿﺮﻓﺖ ﻣﯿﺘﺮﮐﯿﺪﻡ ﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪ...
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﮐﻪ ﺷﺪﻡ ﺭﻓﺘﻨﺎی ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﯾﺪﻡ ﭼﯿﺰﺍﯼ
ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ واس ﺩﺍﺷﺘﻨﺸﻮﻥ
ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺷﺒﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺷﮏ
ﺭﻳﺨﺘﻤﻮ ﺣﺴﺮﺕ ﺧﻮﺭﺩﻡ...
ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻫﻤﻮﻧﻢ مغرووور !!! ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍی ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ...
ﻓﻘﻂ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﯿﺸﮑﻨﻢ...