جسمی شکسته و روحی پر از خراش عاشق نمی شوم دلواپسم نباش دس

جسمی شکسته و روحی پر از خراش عاشق نمی شوم دلواپسم نباش دستانی از تهی پاهایی از ورم فکر مرا نکن امروز بهترم حال مرا نپرس چیزی مهم که نیست  این دل شکستگی اقرار بی کسیست از پشت این سکوت از این نگاه و نقش زخم مرا ببین جرم مرا ببخش در گیر عادتم سرگرم گم شدن در مرز یک سکوت دیگر نه تو نه من