ضرب المثل های فارسی...

ضرب المثل های فارسی...
دلو حاجی میرزا آقاسی...
محمدشاه قاجار پس از آن که صدراعظم خود میرزا ابوالقاسم قائم مقام را در سال 1251 هجری قمری از میان برداشت حاجی میرزا آقاسی را که بر مزاج او استیلایی تمام داشت به صدارت برگزید.
محمدشاه نسبت به حاجی اعتقاد قلبی عجیبی داشت.در برنامه حاجی میرزا آقاسی دو مسئله حایز اهمیت بود:تقویت ارتش با افزایش توپ و توسعه کشاورزی با حفر چاه و قنات.
حاجی میرزا آقاسی جداً عشق و علاقۀ عجیبی به امر تعمیم کشاورزی داشت و قسمت عمده اوقات صدارت را به حفر چاه ها و قنوات عدیده مصروف می داشت به قسمی که هم اکنون چندین قنات دایر و بایر از آثار او در گوشه و کنار ایران به ویژه تهران باقی است.
در آن عصر و زمان چون موتور پمپ وجود نداشت و استفاده از آب چاه ها خالی از اشکال نبود حاجی با فکر و ابتکار خود دلو مخصوصی اختراع کرد که آب کشیدن از چاه را سهلتر و سریع تر می نمود و این دلو بعداً به دلو حاجی میرزا آقاسی موسوم گردید.
اما خاصیت این دلو:سابقاً به انتهای طناب چاه یک دلو می بستند و آب را با همان یک دلو از چاه بیرون
می کشیدند.این نوع دلوها از دو جهت مفید فایده نبودند:اولاً به علت عمق چاه ها مدتی طول می کشید تا دلو پر شده به سطح زمین برسد و دوباره به ته چاه برود.ثانیاً گنجایش دلو و مقدار آبی که در آن جای می گرفت وافی به مقصود نبود.
حاجی دستور داد سر طناب را که روی چرخ چاه قرار دارد به یکدیگر گره بزنند و چندین دلو در فواصل معین به طناب ببندند.
فایده و خاصیتی که این دستگاه اختراعی ابتکاری داشت این بود که دلوها پشت سرهم به ته چاه رسیده پر می شدند و یکی پس از دیگری از چاه خارج و در نهر مجاور خالی
می شدند.به این ترتیب دیگر وقفه و تأملی وجود نداشت و آب چاه که از دلوهای پشت سرهم به سطح چاه می رسید چون نهر کوچکی در روی زمین جاری بود.دلو حاجی میرزا آقاسی دیر زمانی مورد استفاده بود و هر جا به حسب ضرورت با یک دلو یا دلو حاجی میرزا آقاسی آب از چاه
می کشیدند ولی امروز موتور
پمپ های کوچک و بزرگ که از چاه های کم عمق و عمیق به سهولت آب کافی بالا می کشند جای همه گونه دلو من جمله دلو حاجی میرزا آقاسی را گرفته است.
چون دلو موصوف مرتباً در حرکت بوده و کمترین مکث و توقفی نداشت افرادی را که متواتراً در حرکت باشند و رفت و آمد آن ها بدون وقفه انجام گیرد آن ها را به دلو حاجی میرزا آقاسی تشبیه و تمثیل می کنند.