میگی دلتنگ دستامی شبا سرده

میگی دلتنگ دستامی شبا سرده
تموم لحظه ها دردن گُلا زرده
میگی دلتنگ مهتابی هوا اَبره
جدایی بعد من شبهاتو پُر کرده    

مارو خواب میکنه انگار صدای تیک تیک ِ ساعت
همه بغضای دلتنگی فراموش میکنیم راحت
به هم برمیخوریم هرشب عجب دنیای کوچیکی
چه زود گُم میکنیم اما عجب بن بست تاریکی

تو میدونی و من میدونمو خونه
که این غربت همین امشب رو مهمونه
صبح فردا دوباره هردومون راضی
از این تکرار بیهوده از این بازی
پی خوشبختی میگردیم پی فردا
میون کاغذ و آهن تک و تنها