حسن عاقبت عملی برای مرگ آسان
حسن عاقبت عملی برای مرگ آسان
مسلمان واقعی، باید همیشه و در همه حالات، به فکر قبر و قیامت خود باشد و به این امر بیندیشد که اگر ناگهان لحظه مرگ او فرا رسد، آیا دیانت و ایمان خود را همراه خواهد برد؟ قاسم بن علاء همدانی، یکی از وکلای امام زمان«ارواحنافداه» در آذربایجان بود که عمری طولانی داشت و در اواخر عمر بینایی خود را از دست داد.
محمد بن احمد صفوانی میگوید: مرتّباً برای او توقیعاتی از ناحیه مقدّسه صادر میشد. تا اینکه مدّتی برای او نامهای نیامد. روزی وی را غمگین و ناراحت دیدم که نکند حضرت ولی عصر«ارواحنافداه» از دست او ناراحت باشند. هنگام ظهر، وقتی با هم ناهار میخوردیم، قاصدی از جانب امام زمان «ارواحنافداه» آمد و توقیع مبارک حضرت را به او داد.
قاسم بن علاء بسیار خوشحال شد و چون نابینا بود، نامه را به کاتب خود داد که بخواند. کاتب با دیدن نامه، به گریه افتاد.
قاسم بن علاء پرسید: چرا گریه میکنی؟ مگر در نامه چه چیزی نوشته شده است؟ کاتب گفت: حضرت نوشتهاند که تا چهل شبانه روز دیگر، از دنیا میروی، کارهایت را جمع کن. وقتی این جمله را خواند، قاسم گفت: آیا من با سلامت دینی از دنیا میروم؟ کاتب گفت: آرى! حضرت فرمودهاند چون بمیرى دینت سالم است.
قاسم خندید و گفت: بعد از این عمر طولانى، دیگر آرزویى ندارم.
بعد از گذشت چهل روز، پس از طلوع فجر روز چهلم، قاسم بن علاء همدانی از دنیا رفت.[۹] اگر کسی به راستی در طول زندگی، در گفتار، کردار و اعمال خود به حضرات معصومین «سلاماللهعلیهم» شباهت پیدا کند، در موقع مرگ نیز عاقبت به خیر میشود و ایشان هنگام احتضار او، بر سر بالینش حاضر میشوند و او را با خود به بهشت و تحت لوای حمد، میبرند.
مسلمان واقعی، باید همیشه و در همه حالات، به فکر قبر و قیامت خود باشد و به این امر بیندیشد که اگر ناگهان لحظه مرگ او فرا رسد، آیا دیانت و ایمان خود را همراه خواهد برد؟ قاسم بن علاء همدانی، یکی از وکلای امام زمان«ارواحنافداه» در آذربایجان بود که عمری طولانی داشت و در اواخر عمر بینایی خود را از دست داد.
محمد بن احمد صفوانی میگوید: مرتّباً برای او توقیعاتی از ناحیه مقدّسه صادر میشد. تا اینکه مدّتی برای او نامهای نیامد. روزی وی را غمگین و ناراحت دیدم که نکند حضرت ولی عصر«ارواحنافداه» از دست او ناراحت باشند. هنگام ظهر، وقتی با هم ناهار میخوردیم، قاصدی از جانب امام زمان «ارواحنافداه» آمد و توقیع مبارک حضرت را به او داد.
قاسم بن علاء بسیار خوشحال شد و چون نابینا بود، نامه را به کاتب خود داد که بخواند. کاتب با دیدن نامه، به گریه افتاد.
قاسم بن علاء پرسید: چرا گریه میکنی؟ مگر در نامه چه چیزی نوشته شده است؟ کاتب گفت: حضرت نوشتهاند که تا چهل شبانه روز دیگر، از دنیا میروی، کارهایت را جمع کن. وقتی این جمله را خواند، قاسم گفت: آیا من با سلامت دینی از دنیا میروم؟ کاتب گفت: آرى! حضرت فرمودهاند چون بمیرى دینت سالم است.
قاسم خندید و گفت: بعد از این عمر طولانى، دیگر آرزویى ندارم.
بعد از گذشت چهل روز، پس از طلوع فجر روز چهلم، قاسم بن علاء همدانی از دنیا رفت.[۹] اگر کسی به راستی در طول زندگی، در گفتار، کردار و اعمال خود به حضرات معصومین «سلاماللهعلیهم» شباهت پیدا کند، در موقع مرگ نیز عاقبت به خیر میشود و ایشان هنگام احتضار او، بر سر بالینش حاضر میشوند و او را با خود به بهشت و تحت لوای حمد، میبرند.
- ۹۴۴
- ۰۹ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط